Wydanie nr: 1 (173) LUTY 2018
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie













JAWI





































"Ludzie naszych czasów" - Sylwetka Miesiąca | Luty 2018 roku

Na stronie tej przedstawiamy Państwu, naszym Czytelnikom sylwetki osób, które swoją działalnością i dotychczasowymi osiągnięciami wpisują się na honorową listę współczesnych Europejczyków rozumiejących wyzwania, jakie przed nami wszystkimi stawia dokonująca się transformacja gospodarcza, cywilizacyjna i kulturowa Polski, Europy i świata.

Oto oni:

O. prof. dr hab. Andrzej A. Napiórkowski, paulin.

Andrzej A. Napiórkowski, paulin, ur. 1962 w Szczecinie; mgr lic. filozofii, prof. dr hab. teologii; od marca 2001 r. kierownik katedry eklezjologii w Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Od 2002 r. rektor Wyższego Seminarium Duchownego Zakonu Paulinów i przeor klasztoru paulinów Na Skałce w Krakowie. Do Zakonu św. Pawła Pierwszego Pustelnika wstąpił w 1983 r. W czerwcu 1988 r. uzyskał dyplom magistra filozofii na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W maju 1989 r. uzyskał stopień licencjata filozofii na tejże uczelni. 22 września 1989 r. złożył profesję wieczystą na Jasnej Górze w Zakonie Paulinów, gdzie też 19 maja 1990 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W 1990 r. otrzymał tytuł magistra teologii, zaś w rok później tytuł licencjata teologii.

Studia specjalistyczne O. Napiórkowski odbył w Niemczech (Tybinga, Ratyzbona) i uwieńczył je doktoratem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Ratyzbonie, odbył także sześciomiesięczny recherche libre zarówno na Papieskim Uniwersytecie Gregorianum w Rzymie (1994), jak i w Bossey oraz w Genewie przy Światowej Radzie Kościołów (2000).

A. Napiórkowski habilitował się na podstawie rozprawy „Bogactwo łaski a nędza grzesznika. Zróżnicowany konsensus teologii katolickiej i luterańskiej o usprawiedliwieniu”. Z dniem 1 października 2004 r. objął stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Teologicznym w PAT w Krakowie, a w 2006 r. otrzymał tytuł profesora. Wykłada eklezjologii, ekumenizmu i teologii dogmatycznej (mariologia).

Teologiczną refleksję O. A. Napiórkowskiego można zamknąć formułą: „uczłowieczyć Boga (Jezus Chrystus), aby przebóstwić człowieka (Maryja)”. Obszar jego dociekań pozwala się ująć w pięciu następujących kręgach tematycznych: 1. problematyka wolności, łaski, usprawiedliwienia, 2. dialog katolicko-luterański; zagadnienia ekumeniczne w szerokim ujęciu; 3. eklezjologia; 4. antropologia i chrystologia; 5. tematyka pastoralna i okolicznościowa.

A. Napiórkowski jest przewodniczącym sekcji teologów fundamentalnych Wydziału Teologicznego PAT; należy do Polskiego Towarzystwa Teologicznego, polskiego Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych i do Polskiego Towarzystwa Mariologicznego. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Rektorów Wyższych Seminariów Duchownych diecezjalnych i zakonnych w Polsce (2003-2008). Jest członkiem Rycerstwa Jasnogórskiej Bogarodzicy. Odznaczony: medalem Towarzystwa Pamięci Narodowej im. Józefa Piłsudskiego (2003), srebrnym medalem „Labor Omnia Vincit” Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego za „krzewienie idei pracy organicznej” (2005), medalem św. Jadwigi Śląskiej (2006), złotym medalem 750-lecia lokacji Miasta Krakowa (2007), srebrnym medalem Krakowskiego Bractwa Kurkowego (2007).

W latach 2002–2008 o. Napiórkowski podjął szereg działań w Krakowie Na Skałce o niezwykłym rozmachu i zaangażowaniu. Przede wszystkim uwidoczniły się one w trosce pastoralnej. Przeprowadzono trzy znaczące programy duszpasterskie: Rok Stanisławowski 2003/2004, Rok Aniołów 2005/2006, Rok Wielkich Polaków 2007/2008. Dzięki jego staraniom kościół Na Skałce został w roku 2004 podniesiony do rangi bazyliki; rok później reaktywował Bractwo Aniołów Stróżów oraz powołał we współpracy z innymi ojcami paulinami do życia nowe formy duszpasterskie, jak np. katechezy dla narzeczonych czy Apostolstwo Bożego Miłosierdzia.

W trosce o kult św. Stanisława, którego wyrazem jest coroczna majowa procesja z Wawelu na Skałkę o wielowiekowej już tradycji, o. prof. Andrzej A. Napiórkowski wspierany przez mgr. inż. Piotra Skalskiego zainicjował i doprowadził do szczęśliwego zakończenia monumentalną budowę, jaką jest słynny już Ołtarz Trzech Tysiącleci.

Tym wielorakim działaniom duszpasterskim i naukowym towarzyszyły zakrojone na ogromną skalę prace restauracyjne i konserwatorskie w bazylice i w klasztorze (założono systemy alarmowe, przeciwpożarowe, centralne ogrzewanie, ciągi wodne i kanalizacyjne, instalacje elektryczne, pojawiły się nowe wystroje wielu wnętrz, położono posadzki, przeprowadzono renowację siedmiu ołtarzy, schodów do kościoła, sadzawki; kuchnię klasztorną poddano kapitalnemu remontowi oraz wyposażono ją na nowo). Całej bryle klasztoru przywrócono osiemnastowieczny wygląd, dodano też nowe elementy architektury otoczeniu klasztornemu, jak np. ogrodzenie, mury, bramy i ogród nawiązujące do zabytkowego wystroju Skałki.

Wyrazem troski o kulturę i dziedzictwo narodowe było utworzenie przez o. A. Napiórkowskiego ze swoimi współpracownikami Zespół Muzealno-Bibliotecznego.

Na uwagę zasługują wielka idea budowy Panteonu Narodowego II oraz powstające Centrum Edukacyjno-Muzealne (projekty w trakcie realizacji). W roku 2006 z myślą o tych projektach o. Napiórkowski i prezes Polskiej Akademii Umiejętności prof. Andrzej Białas powołali do życia fundację Panteon Narodowy Na Skałce, nad którą patronat honorowy objęli kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski, oraz Lech Kaczyński, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Ojciec Andrzej A. Napiórkowski jest autorem wielu niezwykle cennych książek z zakresu teologii.


wersja do druku


Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem