Wydanie nr: 4 (200) LIPIEC 2021
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego

Uniwersytet im.Adama Mickiewicza





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie















JAWI





































"Kombinat" - premiera w Teatrze Muzycznym...

Walka o własne „ja” jest prawem jednostki jak i systemu. Czy to antagonizmy skazane na walkę czy może choć w drobnej mierze jest inaczej? – jedno bez drugiego nie mogłoby udowodnić swojej wielkości? Z tym zagadnieniem mierzy się „Kombinat” – najnowsze przedstawienie w Teatrze Muzycznym w Poznaniu, którego premiera odbyła się 19 czerwca br. Spektakl wpisuje się w obchody 65-lecia działalności Teatru, którego mecenasem jak i sponsorem jubileuszu jest ENEA. Kluczową w przedstawieniu jest muzyka prowadzona przez kierownika muzycznego Bartłomieja Gasiula. Na jej podstawie – jak zaznacza reżyser Wojciech Kościelniak – powstała jego autorska, fabularna opowieść o postaciach „Kombinatu” mieszkających w piosenkach zespołu Republika.

Tak poznajemy scenicznych: Jana (w kreacjach Jakuba Brucheisera i Marcina Januszkiewicza) i Suku (Dagmara Rybak i Joanna Rybka). Jan to uosobienie jednostki, która w krzyku rozpaczy chce ocalić własne „ja”. Z kolei Suko, choć to także pierwszoplanowa postać, podskórnie przyznaje, że jest zależna od tego, co na drugim planie i aby przetrwać musi na to spontanicznie reagować. Dramatyzm akcji podkreślają kostiumy autorstwa Anny Chadaj. Ich krój i barwa są w ponurych nastrojach – symbole wtapiania się w tłum?   

Rolą tej produkcji nie jest bycie odpowiedzią na osobiste lęki i wewnętrzną walkę, która wali w mur narzucającej swą wolę rzeczywistości. Połączenie scenicznych elementów jest intrygująco spójne i stawia szereg pytań, na które od lat nie ma jednoznacznego potwierdzenia. Nie może być, bo każda kolejna jednostka jest inna i rozpoczyna walkę o swoje „ja” od początku w nowym systemie, układzie społecznym i ambicjach. „Kombinat” jest wykrzyknikiem dla tych, którzy chcieliby postawić kropkę na końcu zdania. Jest też trzykropkiem dla pragnących przemilczeć system i zaakcentować siebie: firma – pracownik; państwo – obywatel; ego – kompromis… Jednym słowem a właściwie zdaniem – „ta opowieść jest o nas wszystkich…”

Dominik Górny   


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Oficyna Poetycka - Dominika Górnego...

Dominik Górny – człowiek pióra i mediów. Rodowity Poznaniak, który od blisko 20 lat z powodzeniem tworzy i promuje trwałe wartości Regionu Wielkopolski na arenie ogólnopolskiej i międzynarodowej. Jego artystyczny dorobek to m.in.: 9 tomów poetyckich (w tym z grafikami Ryszarda Kaji); publikacje w ponad 60 antologiach i almanachach; publikacje własnej twórczości w 16 językach. Współautor „Encyklopedii Powstania Wielkopolskiego 1918-1919” i książki na 100-lecie Uniwersytetu Poznańskiego. Wraz z dr. Marianem Królem redaktor książki „Święty Jan Paweł II w stulecie urodzin. Pamiętamy…” wydanej pod patronatem honorowym Prezydenta RP i w ramach projektu „Niepodległa”. Twórca pierwszej i jedynej monografii Międzynarodowych Listopadów Poetyckich. Autor literackiego motywu Światowego Dnia Godności w Poznaniu w roku 2011 i 2012. Autor tekstów i muzyki do blisko 80 piosenek. Autor tekstu do Hymnu Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi nadanym przez Prezydenta RP, Odznaką Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” MKiDN, „Złotym Piórem” ZKRPiBWP; Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM.

ŚLADY POWSTANIA                                         

Czasem jedynie to pozostaje –
niebo przetarte do podszewki zbawienia:

sztandary ulic
zaludnione kroplami krwi
Jakiś płaszcz i czyjeś serce rozdarte
Prawdopodobny morał                
jak odcisk buta na wycieraczce
Honor co nie był kieszonkowy
Szafirowy notes w kratkę
z literami ran

Pierwsza-ostatnia wola
rozwiązuje pamięć jak wstążkę
od bukietu chryzantem na rocznicę
Przyglądam się jej namacalnie:  
dawny-obecny patriotyzm
na pierwszym planie
a odwaga nie tylko z profilu

Pożółkła fotografia –
ta łza jest wciąż mokra     

PRO PATRIA

Szacunek
jest tarczą dla serca
jak medal Pro Patria dla piersi
która godność miłuje

Spójrz –  
po lewej stronie nieba
historia koło zatacza

zdarzenia
jedno po drugim
wydłużają pas horyzontu
(kto dedykował tobie ich wawrzyn?)

teraźniejszość i przeszłość
rozgrywają się równolegle                               
jak dwa pąsowe pasy

Pamięć o Kombatantach –                                     
gałązka liści dębowych
tak szczerze suwerenna

Świadomość brzegów wolności
poszerza nurty Ojczyzny
niczym wstążkę  
w odcieniu ciemnego granatu

W cieniu dróg
patriotyzm jest wyborem   
własnej rzeki –
cudzą kładką
lub wiernym mostem

Żeby przejść
na drugą stronę
musisz wiedzieć
po której z nich stoisz

 Dominik Górny  


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem