Wydanie nr: 2 (193) MARZEC 2021
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego

Uniwersytet im.Adama Mickiewicza





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie















JAWI





































"Świat bez pomysłu" - Grażyny Banaszkiewicz...

Są książki, które pojawiają się w księgarniach tak nagle i tak na mgnienie oka, że bardzo często  nawet sam księgarz takich nie zauważa; pojawiły się, od razu znalazły zainteresowanego nabywcę i już zniknęły. Do takich właśnie książek należał tomik poetycki autorstwa Grażyny Banaszkiewicz, zatytułowany proroczo „Świat bez pomysłu”.  Ten niepozorny tomik, wpisujący się w szereg innych dzieł Grażyny Banaszkiewicz :„Mężczyźni od których umieramy” (1990, 1994), „Własne – cudze życie” (1998) „Wyznanie – Bekenntnisse” (2003) powstał, jak gdyby „przy okazji” całej bogatej twórczości autorki, która zajmowała się między innymi pisaniem scenariuszy telewizyjnych, pisaniem opowiadań publikowanych w prasie literackiej, reżyserowaniem filmów dokumentalnych, tworzeniem reportaży telewizyjnych i szeroko rozumianą publicystyką w obszarze kultury.

Grażyna Banaszkiewicz pisze o sobie: „Wydawało mi się, że tomikiem „Własne cudze-życie” zamknęłam poetyckie zapisywanie, bo nie widzenie i odczuwanie świata, ale – trawestując Stanisława Grochowiaka  (w jednym z wierszy pisał: „... bunt nie przemija, bunt się ustatecznia...”), - ból nie przemija, ból się ustatecznia...  Kiedy żegnałam się, kilka dni później wiadomo było - ostatecznie, z wieloletnim przyjacielem Ryszardem Kapuścińskim, prosił o przypomnienie tytułu mojego eseju dotyczącego 10. Międzynarodowego Biennale Architektury w Wenecji w 2006 roku  - „Świat bez pomysłu”. Zanotował go na małej karteczce. Namawiał do wydania kolejnej książki. Ale tytuł ten nie obrósł następnymi esejami. Zebrałam jednak swoje wierszem zapisy z ostatnich lat i uznałam, że jest klamrą dla nich.

Motywacją do wydania tego tomiku - przepraszam, do tej pory nie chciałam cytować odniesień Ryszarda Kapuścińskiego do moich  książek, są także dwa fragmenty z Jego listów: „... wielkie dzięki za tomik „Mężczyźni od których umieramy”. Wiersze świetne, liryka zawsze prawdziwa, przeżyta, szczera, są w niej pokłady ogromnie pociągających niedopowiedzeń, przy jednoczesnej otwartości, mówieniu wprost z bardzo naturalną prostotą stylu, metafory” (Ryszard Kapuściński , Warszawa, w maju 1996 roku) i „„Dziękuję za Twój nowy tomik – piękny, bardzo refleksyjny, niezwykle, urzekająco kameralny. Jest w nim i smutek i ironia i zapis najgłębszych przeżyć. Czyta się te wiersze z wielkim wzruszeniem ...” (Ryszard Kapuściński, Warszawa, 26.06.1998 roku).

Teraz po latach, kiedy świat nadal jest bez pomysłu, kiedy żyjemy już w innym kontekście i innej rzeczywistości, z zadumą wracamy do poezji Grażyny Banaszkiewicz, do jej delikatnych,  pełnych świeżości i głębokiej wrażliwości wierszy. Oto one:

X X X...

Świat
trzęsie się ze strachu
nie ma pomysłu na siebie
na lądzie w
powietrzu na morzu na
poduszce, na której układa się do
snu o lepszym jutrze

świat nie ma pomysłu na
mnie jedną z ośmiu miliardów zadeptujących jego
tożsamość nie
rozróżnia mnie nie poznaje w
tłumie zgubił miłość także tę
boską
                 -
Nie mam pomysłu na ten
ani inny świat nie
ogarniam doniesień z
końca świata – są niczym baśnie pisane przez
współczesnych Grimmów

Hebe...


Moja Hebe potknęła się
opuściła kielich
wylała zawartość dzbana

Okrywam się szczelniej od niej nie
dlatego że zimno dlatego
że późno
konie poniosły
Herakles mimo wszystko nie żyje
siedziby bogów wrota szeroko
otwarte...

Windą...

O pani, ale dzisiaj duchota...
Znowu nam przymroziło. Jak długo jeszcze...
Tych mgieł nie da się wytrzymać.
Pada i pada...
Strach wychodzić na to wietrzysko.
A słońca jak nie widać, tak nie widać.
Wszystko wypalone, drożyzna będzie...
Kiedy wreszcie...

Nie mam czasu na złe pogody

Grażyna Banaszkiewicz  


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Szczęście "W tonacji życia"...

Dla bywalców koncertów i wydarzeń kulturalnych, pandemia kojarzy się przede wszystkim z ciszą. I choć nieodzowną częścią muzyki jest pauza, to nie może być za długa – udowadniają to brawa, które 27 lutego br. wybrzmiały podczas premiery projektu pt. „W tonacji życia. Koncert piosenek Johna Bucchino”. To, co wtedy usłyszeliśmy skutecznie zaspokoiło artystyczny niedosyt publiczności Teatru Muzycznego w Poznaniu. Na ten spektakl czekaliśmy blisko rok i było warto. Tworzą go piosenki, które zapadają w pamięć – ze względu na warstwę tekstową i muzyczną. Czasem biegną do nas zakochane. Innym razem przeżywają samotność i tęsknotę. Są jak ludzie – każdemu z nich jest pisana jakaś melodia, przeznaczenie ale czasem potrzebują wielu lat, żeby je odkryć.

Ten spektakl pomaga zrobić to świadomiej a może również szybciej. Wszystko za sprawą piosenek Johna Bucchino, którego twórczość ma rytm sprawdzonych brodwayowskich tradycji. I choć John Bucchino nie wystąpił na żywo, to pojawił się na ekranie, akompaniował w kilku utworach na fortepianie a w finale osobiście przedstawiał artystów takich jak: Anna Lasota, Ewa Łobaczewska, Dagmara Rybak, Maciej Pawlak, Wojciech Daniel, Anna Federowicz, Marcin Januszkiewicz, Łukasz Kocur, Bartosz Sołtysiak oraz Jakub Kraszewski. Dzięki nim – parafrazując tytuły piosenek – przekonaliśmy się co to znaczy „wspólnie brzmieć”, kiedy „W małej knajpce pośród plaż” zdarza się „to, czego chcesz”. A jeśli nawet „nawet chmury brak”, to przecież „na miłość w końcu przyjdzie czas”. Czas „przejąć ster”, kiedy „masz tylko żyć”…

Różnorodność tonacji tytułowego życia podkreśla dialog z fortepianem, który prowadzi Jakub Kraszewski oraz gesty tancerzy Mateusza Adamczyka i Pauli Goerlich. Tak, życie jest godne znalezienia się na afiszu szczęścia. A co do tonacji… niech każdy wybierze dla siebie właściwą.

Dominik Górny   


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Zasłużony dla dialogu polsko-niemieckiego...

Dialog Polsko-Niemiecki to proces, który ma na celu coraz lepsze wzajemne rozumienie kultury, społeczeństw, a przede wszystkim zasypywanie zadawnionych waśni i historycznych urazów i krzywd. Ważna rolę w dialogu polsko-niemieckim spełnia od dawna Instytut Goethego -  Goethe-Institut e.V, obecnie kierowany przez profesora Klausa-Dietera Lechmana, dr h.c., który pełni obowiązki Prezydenta Instytutu. W uznaniu działalności Instytutu i osobiście profesora Lechmana Zrzeszenie Polskich Inżynierów i Techników Badenii-Wirtenbergii i Bawarii wyróżniło Goethe-Institut e.V. godłem „Polsko-Niemiecka Najwyższa Jakość”, zaś profesora Lechmana – Medalem „Zasłużony dla Dialogu Polsko-Niemieckiego”. (Na zdjęciu Prezydent Goethe-Institut profesor Klaus-Dieter Lechman, dr h.c.).

Przekazanie profesorowi Lechmanowi przyznanego Mu wyróżnienia odbyło się w dniu 29 stycznia 2021 roku. Prof. Dr. h.c. Klaus-Dieter Lehman dziękując za Medal napisał w liście do członków Kapituły wyróżnienia co następuje: „Od wielu lat podtrzymuję swoje stosunki z Polską i jestem przekonany, że dobre sąsiedztwo ma kluczowe znaczenie dla zrównoważonej Europy. Wreszcie, przyjaźń z Karlem Dedeciusem dała mi do tego duży impuls. Dziękuję za nagrodę i będę nadal pracował na rzecz dialogu polsko-niemieckiego”.

Jak już wyżej podano, Odznaczenie przyznawane jest przez Zrzeszenie Polskich Inżynierów i Techników Badenii-Wirtenbergii i Bawarii, które zostało utworzone w 2003 roku. Zasadniczym celem Stowarzyszenia jest promowanie międzynarodowego zrozumienia polsko-niemieckiego w oparciu o Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z dnia 17.06.1991 r. a także promowanie wymiany naukowej, technicznej i gospodarczej, w szczególności między Niemcami, innymi krajami UE i Polską. Jednym z celów tego Projektu jest nagradzanie instytucji oraz osób szczególnie zasłużonych, mających pozytywny wpływ na rozwój stosunków polsko-niemieckich, prestiżowym wyróżnieniem pn. Polsko-Niemiecka Najwyższa Jakość.    


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Oficyna Poetycka - Dominika Górnego...

Dominik Górny – człowiek pióra i mediów. Rodowity Poznaniak, który od blisko 20 lat z powodzeniem tworzy i promuje trwałe wartości Regionu Wielkopolski na arenie ogólnopolskiej i międzynarodowej. Jego artystyczny dorobek to m.in.: 9 tomów poetyckich (w tym z grafikami Ryszarda Kaji); publikacje w ponad 60 antologiach i almanachach; publikacje własnej twórczości w 16 językach. Współautor „Encyklopedii Powstania Wielkopolskiego 1918-1919” i książki na 100-lecie Uniwersytetu Poznańskiego. Wraz z dr. Marianem Królem redaktor książki „Święty Jan Paweł II w stulecie urodzin. Pamiętamy…” wydanej pod patronatem honorowym Prezydenta RP i w ramach projektu „Niepodległa”. Twórca pierwszej i jedynej monografii Międzynarodowych Listopadów Poetyckich. Autor literackiego motywu Światowego Dnia Godności w Poznaniu w roku 2011 i 2012. Autor tekstów i muzyki do blisko 80 piosenek. Autor tekstu do Hymnu Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi nadanym przez Prezydenta RP, Odznaką Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” MKiDN, „Złotym Piórem” ZKRPiBWP; Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM.

LOT ZERO JEDEN

Przed zamachem
na samego siebie
ostrzeż
przeczucie ze szkła

Czerwony dywan
rozłóż w papierek lakmusowy
Na łyżeczce do cukru
oddaj proporcję

Wygrana – podpalony lont
wężem do celu
spala damy w damach

Piłka jak co piątek  
strzeli samobójstwo na meczu
na oczach piłek
przebranych za kibiców

Szachem paznokcia utnę lot muchy  
Zmuszę do oddania broni rzekę
Pincetą spod brwi wyjmę rysę –
przywilej narzucony z góry

Lojalność z zakrzywionej optyki
wyłowiona równym odbiciem  

Rzut oka na pustynię:
biała flaga ciała zmarłego
pod białą płachtą
na herb poddania
czy rozmyślnej kapitulacji?

Człowieku z którym
nie jestem na ty
jak mnie ostrzeżesz...

...kiedy w żyłach lot kolibra

Dominik Górny  


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem