Wydanie nr: 1 (186) STYCZEŃ 2020
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego

Uniwersytet im.Adama Mickiewicza





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie













JAWI





































Jak zatrzymać starszego pracownika...

Europa się starzeje, a co za tym idzie, na rynku pracy wzrasta odsetek osób starszych, natomiast systematycznie maleje liczba no¬wych, młodych pracowników. Obserwując I zmiany zachodzące w strukturze wiekowej społeczeństw, dostrzeżono konieczność podjęcia odpo¬wiednich działań, które pozwolą zatrzymać na rynku star¬szych pracowników i efektywniej wykorzystać ich wiedzę, doświadczenia i umiejętności. Wśród wielu inicjatyw zmierzających do lepszego wy¬korzystania zasobów ludzkich należy odnotować zawarte 8 marca 2017 r. porozumienie ramowe europejskich part-nerów społecznych dotyczące aktywnego starzenia się i podejścia międzypokoleniowego. Strony porozumienia wskazały konieczność wdrożenia niezbędnych rozwiązań na poziomach krajowym, sektorowym oraz poszczególnych zakładów pracy w celu umożliwienia starszym pracownikom. aktywności na rynku pracy i pozostania na nim do osiągnię¬cia ustanowionego prawem wieku emerytalnego oraz uła¬twienia zmiany międzypokoleniowej.

Zdaniem jego sygna¬tariuszy ogólne ramy działania mają na celu: podniesienie świadomości i zrozumienie wyzwań i możliwości wynikających ze zmian demograficznych wśród pracodawców, pracowników i ich przedstawicieli; zapewnienie pracodawcom, pracownikom i ich przedstawicielom na każdym szczeblu praktycznych spo¬sobów i/lub rozwiązań efektywnego promowania i zarzą¬dzania aktywnym starzeniem; ,zagwarantowanie i utrzymanie zdrowego, bez¬piecznego i produktywnego środowiska pracy; promowanie innowacyjnego podejścia do cy¬klu życia zawodowego z wydajnymi i dobrej jakości miejscami pracy, które umożliwiają pracownikom pozo¬stanie na rynku pracy do osiągnięcia wieku emerytalnego; ułatwienie wymiany, współpracy oraz promowanie konkretnych działań zmierzających do przekazywania wie¬dzy i doświadczenia między pokoleniami w miejscu pracy.

Działania te powinny umożliwić pracownikom repre¬zentującym każdą grupę wiekową pozostanie na rynku pracy w zdrowiu i aktywności do osiągnięcia przez nich wieku emerytalnego. A także podnieść kulturę w miejscu pracy tak, aby wszyscy pracownicy, niezależnie od wieku, byli szanowani i doceniani.

Nad wdrożeniem w Polsce zasad tego porozumienia pracuje Zespół problemowy ds. prawa pracy Rady Dialo¬gu Społecznego. Podczas jego obrad przedstawiciele OPZZ zgłosili wiele postulatów, których wprowadzenie - zarówno poprzez zmiany legislacyjne, jak i promowanie w zakładach pracy tzw. dobrych praktyk - umożliwiałoby pracownikom bezpieczną i zdrową pracę do czasu przejścia na emerytu¬rę. Wśród propozycji OPZZ znalazły się zarówno rozwiąza¬nia obejmujące wszystkich pracowników, jak i odnoszące się głównie do tych starszych. Dotyczą one m.in.: wprowadzenia dłuższych urlopów wypoczynkowych (do 32 dni w roku kalendarzowym), gdyż obecny wymiar nie gwarantuje właściwej regeneracji sił pracownika, nie służy też ochronie jego zdrowia ani przywróceniu mu peł¬nej zdolności do pracy; skrócenia tygodniowego wymiaru czasu pracy z za¬chowaniem wysokości wynagrodzenia, początkowo do 38, a następnie do 35 godzin tygodniowo; wprowadzenia dłuższej lub dodatkowej przerwy wli¬czanej do czasu pracy; zastosowania wymogu uzyskania zgody starsze¬go pracownika na pracę w godzinach nadliczbowych ze względu na szczególne potrzeby pracodawcy oraz na wy¬konywanie pracy w porze nocnej.

W systemie prawa pracy powinna także znaleźć się umo¬wa mentorska, której celem byłoby nagradzanie starszych pracowników za przekazywanie wiedzy, doświadczenia oraz umiejętności młodszym pracownikom. Ponadto zda¬niem OPZZ należy wprowadzić rozwiązania, które ułatwią zatrudnianie starszych osób poprzez:  zwolnienie pracodawcy ze składek od tych osób na rzecz Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; możliwość uzyskiwania zwrotu kosztów szkoleń lub ich części, na które wysyłani byliby starsi pracownicy w celu przekwalifikowania się lub poszerzenia umiejęt¬ności (generalnie dostęp do szkoleń to kluczowy czynnik mający pomóc pracownikom rozwijać ich umiejętności w ciągu całej kariery zawodowej); możliwość dofinansowania inwestycji i udogodnień w zakładzie pracy służących starszym pracownikom.

Należy również wdrożyć działania prewencyjne w celu wspierania dbałości o zdrowie i bezpieczeństwo w miej¬scu pracy poprzez dostosowanie procesów i stanowisk pracy, zmianę rozkładu i przydziału zadań pracowniczych oraz szerzenie wśród wszystkich pracowników wiedzy na temat zasad zdrowia i bezpieczeństwa. Porozumienie dotyczące aktywnego starzenia się i po¬dejścia międzypokoleniowego powinno zostać wdrożone przez krajowych partnerów społecznych najpóźniej do 7 marca 2020 r. (Źródło: Tygodnik PRZEGLĄD )

Paweł Śmigielski

Autor: Paweł Śmigielski jest dyrektorem Wydziału Prawno-Interwencyjnego OPZZ )

 


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Bezrobocie niskie i niewielkie zatrudnienie, jak to możliwe?...


Według danych Eurostat mamy w Polsce bezrobocie na poziomie 6.9 proc. To zdecydowanie mniej niż średnia unijna, wynosząca 8.9 proc. i przeciętna wartość w strefie euro, wynosząca 10.3 proc. Czy jednak te informacje rzeczywiście oznaczają, że pozostałe kraje Unii mogą nam zazdrościć? Niekoniecznie. Komentarz Marcina Lipki, analityka Cinkciarz.pl. Patrząc na ostatnie dane statystyczne z krajowego rynku pracy, może się wydawać, że w Polsce mamy praktycznie pełne zatrudnienie. Stopa bezrobocia mierzona według BAEL (Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności), stosowana przez GUS i Eurostat spadła od końca 2013 r. aż o trzy punkty procentowe i wynosi obecnie 6.9 proc. To najniższe poziomy od czasu przemian gospodarczych z początku lat 90. Dodatkowo porównując te wartości z innymi gospodarkami Unii Europejskiej, można odnieść wrażenie, że nasz kraj odniósł prawdziwy sukces w kontekście rynku pracy. Według danych Eurostat na koniec stycznia, Polska ma niższe bezrobocie niż Szwecja (7.0 proc.), Belgia (7.9 proc.) czy Irlandia (8.6 proc.). Teoretycznie jeszcze gorzej wygląda sytuacja w Finlandii (9.4 proc.) czy Francji (10.2 proc.). Gdy jednak spojrzymy na inne parametry rynku pracy, sytuacja wygląda już zupełnie inaczej.

Wskaźnik zatrudnienia, czyli stosunek liczby pracujących do liczby osób w wieku produkcyjnym (15-64 lata), wynosił na koniec 2015 r. 63.7 proc. To mniej niż we Francji (64.3 proc., dane Insee na koniec 2015 r. ), gdzie stopa bezrobocia jest o połowę wyższa niż nad Wisłą. Z kolei w Szwecji wskaźnik zatrudnienia wynosi 76.8 proc. przy tym samym poziomie bezrobocia co w Polsce.

Niskie bezrobocie i niewielkie zatrudnienie,
jak to możliwe?

Szukając przyczyn tak niskiego wskaźnika zatrudnienia, dość szybko dostrzegamy, że wyraźnie zaniżają go osoby w przedziale wieku 55-64 lata. W tym przedziale wiekowym wynosi on, według danych GUS, 45.8 proc. Co ciekawe, akurat w tej grupie stopa bezrobocia jest bardzo niska. To jedynie 4.9 proc. Co to oznacza? Ponad 2.8 mln ludzi, którzy nie tylko nie pracują, ale także pracy nie szukają.

Dodatkowo, według danych Eurostat na koniec 2014 r., jedynie 32.9 proc. kobiet w Polsce w przedziale wiekowym 55-64 ma zatrudnienie. Warto zwrócić na to uwagę, ponieważ średnia dla całej Unii, wynosi dla tej grupy 45.2 proc. W przypadku Szwecji czy Irlandii ten współczynnik sięga odpowiednio 71.5 proc. i 44.7 proc.. Interesujący jest również fakt, że w tej kategorii wyprzedza nas również Hiszpania (37.8 proc.), a w tym kraju oficjalne bezrobocie jest trzy razy wyższe niż w Polsce i wynosi 20.5 proc.

Polski rynek pracy ma również poważny problem z wchłonięciem osób z niższymi kwalifikacjami. Według danych OECD, odsetek zatrudnionych w wieku produkcyjnym z wykształceniem poniżej średniego, wynosił pod koniec 2013 r. jedynie 38.5 proc. i był to drugi najniższy wynik wśród 34 członków OECD. Wyprzedzała nas w tej klasyfikacji m.in. Grecja (45.1 proc.), Francja (54.5 proc.) oraz Szwecja (62.5 proc.).

Statystyki wyraźnie poprawiają się, gdy spojrzymy na analogiczną grupę osób z wyższym wykształceniem. Tutaj wskaźnik zatrudnienia dla obu płci w Polsce wynosi według OECD 84.8 proc. To plasuje nas wyżej niż Francję (84.4 proc.) i na tym samym poziomie co Wielką Brytanię (84.8 proc.). Wysoki wskaźnik zatrudnienia potwierdzony jest również niskim poziomem bezrobocia. Według danych Eurostat na koniec 2014 r. wskaźnik ten wynosił dla osób legitymujących się dyplomem uczelni wyższej jedyne 4.1 proc. Jest to praktycznie tyle samo ile w Szwecji (4.0 proc.) i zdecydowanie mniej niż we Francji (5.8 proc.), Irlandii (6.1 proc.) oraz Hiszpanii (13.8 proc.).

Co zrobić by było lepiej?

Co więc jest kluczem, by sytuacja na krajowym rynku pracy rzeczywiście się poprawiła? Dane pokazują, że przede wszystkim powinien rosnąć odsetek osób z wyższym wykształceniem, co również będzie determinować dłuższą pracę. Potwierdzają to badania OECD, zamieszczone w raporcie „Education at a Glance 2015”. Wskaźnik zatrudnienia Polaków w przedziale wieku 55-64 lata, legitymujących się wyższym wykształceniem, wynosi 66 proc. przy wartości 45.8 proc. dla całej populacji i jedynie 25 proc. dla tych, którzy edukację zakończyli na szkole podstawowej. Pozwoli to wyraźnie podnieść ogólny poziom zatrudnienia w naszym kraju, co zbliży Polskę do średnich wartości obserwowanych w krajach rozwiniętych. (Źródło: cinkciarz.pl)

Marcin Lipka,
Analityk portalu Cinkciarz.pl.





 


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem