Wydanie nr: 9 (171) WRZESIEŃ 2017
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego









Natalii Drukarnia Etykiej











JAWI









































PGNiG rozpoczyna działalność w Londynie

Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo otworzyło biuro handlowe w Londynie (Adres biura: 48 Dover St., Mayfair, London, W1S 4FF) – międzynarodowym centrum handlu skroplonym gazem ziemnym (LNG). W ten sposób PGNiG staje się jednym z graczy globalnego rynku obrotu tym surowcem. Biuro działa od 1 lutego 2017 roku, a pełną zdolność operacyjną uzyska do końca pierwszego kwartału br. Za utworzenie i jego obsługę odpowiada PGNiG Supply & Trading GmbH (PST), spółka z grupy Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa zajmująca się obrotem gazem i energią elektryczną w Europie Zachodniej.

– Otwieramy biuro handlowe w Londynie, by wzmacniać pozycję PGNiG na globalnym rynku obrotu LNG – powiedział Piotr Woźniak, prezes Zarządu PGNiG SA. – Nasza obecność w europejskim centrum obrotu tym surowcem to nie tylko szansa na kupowanie gazu po bardziej konkurencyjnych cenach, ale także doskonała okazja do rozpoczęcia handlu LNG na rynkach całego świata – dodał.

Docelowo londyńskie biuro stanie się dla całej Grupy PGNiG międzynarodowym centrum kompetencji w obszarze LNG oraz głównym ośrodkiem handlowym w zakresie krótko- i średnioterminowych kontraktów na gaz skroplony. Londyńskie biuro będzie aktywnie poszukiwało alternatywnych źródeł dostaw do Terminalu LNG im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Świnoujściu, aby w jak najbardziej optymalny sposób wykorzystać zarezerwowane dla PGNiG moce tej instalacji.

– Ze względu na zwiększenie dostaw LNG m.in. z USA i Australii, spodziewamy się, iż w niedługim czasie gaz skroplony stanie się istotnym surowcem dla Europy. To umocni jego pozycję jako atrakcyjnej alternatywy dla dywersyfikacji dostaw energii. Takie rozwiązanie jest szczególnie interesujące dla krajów takich jak Polska, gdzie w dalszym ciągu dominującą rolę odgrywają dostawy gazu z kierunku wschodniego – podkreślił Uwe Bode, dyrektor zarządzający PST.


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Bezpieczne grzybobranie…

Grzybobranie jest jedną z popularniejszych form korzystania z lasu. Poza zbieraniem grzybów można jednocześnie cieszyć się świeżym powietrzem, kojącą zielenią, a podejmowany ruch wpływa korzystnie na funkcjonowanie całego organizmu. Na grzybobraniu należy zachować się kulturalnie: nie zaśmiecać lasu, nie hałasować, nie płoszyć zwierząt, nie rozpalać ognisk i nie palić tytoniu. Nie zbieramy grzybów znajdujących się pod ochroną prawną i nie niszczymy grzybów niejadalnych i trujących, ponieważ są pokarmem dla leśnych zwierząt i stanowią istotny element biocenozy lasu.

Wybierając się do lasu należy zawsze zbierać tylko grzyby dobrze nam znane, które potrafimy rozpoznać. Grzyby zbieramy do przewiewnych koszy lub łubianek (torby, worki plastikowe czy siatki są nieodpowiednie, ponieważ grzyby łatwo się w nich zaparzają, łamią i kruszą). Nie powinno się zbierać zbyt starych owocników, zaczerwionych, tj. zarobaczonych, nadjedzonych przez ślimaki, nasączonych wodą czy zapleśniałych, ponieważ mogą być niebezpieczne dla zdrowia. Grzyby powinno się ostrożnie wykręcać z podłoża, tak aby wyjąć cały trzon wraz z nasadą a miejsca po nich przykryć leśną ściółką, dzięki czemu zapobiega się wysychaniu grzybni. Nie należy rozpoznawać trujących gatunków grzybów na podstawie ich smaku (trujący muchomor sromotnikowy, czy wiosenny ma słodkawy, przyjemny smak).

Zbierając grzyby należy od razu w lesie oczyścić je ze szczątków liści, igieł i innych fragmentów ściółki. Po zbiorze, grzyby należy posegregować wg gatunków i przydatności kulinarnej (do szybkiego spożycia, marynowania, suszenia) i wyłożyć w ciemnym, suchym, przewiewnym oraz chłodnym miejscu – w ciągu 24 godzin przyrządzić je lub przetworzyć. Tylko gatunki o twardym miąższu można przechowywać przez 2 – 3 dni w chłodzie.

Grzyby wchłaniają dużo wody, dlatego myjemy je bezpośrednio przed przyrządzeniem. Owocniki przeznaczone do suszenia czyścimy jedynie za pomocą noża i małej szczoteczki.

Zbieranie grzybów może się jednak wiązać z przykrymi konsekwencjami, jakimi są zatrucia pokarmowe. Najczęściej są one skutkiem lekkomyślności lub niewiedzy – wynikają z nieznajomości gatunków grzybów jadalnych i częstego mylenia z innymi grzybami. Najwięcej gatunków trujących występuje wśród grzybów blaszkowych. Stąd, aby uniknąć zatrucia, powinno się przyjąć zasadę niezbierania grzybów z blaszkami pod kapeluszem. Nie należy podawać grzybów małym dzieciom (do lat 7) oraz osobom starszym i chorym, są one szczególnie narażone na działanie toksyn grzybów. Popularna czubajka kania (sowa) bywa mylona z muchomorem plamistym - silnie trującym, gołąbek zielonawy bywa mylony ze śmiertelnie trującym muchomorem zielonawym (sromotnikowym), a często zbierany pieprznik jadalny (kurka) mylony z niejadalną lisówką pomarańczową. W przypadku pierwszych objawów zatrucia (nudności, wymioty, ból brzuch, biegunka oraz podwyższona temperatura) należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub szpitala. Nie należy się leczyć domowymi sposobami.

W roku 2016 w Polsce zatruciu grzybami uległo 46 osób, w tym wszystkie hospitalizowano. Dla porównania w roku 2015 zarejestrowano tylko 9 takich przypadków. W 5 przypadkach zatrucia spowodowane były spożyciem muchomora zielonawego (sromotnikowego), w 4 przypadkach spożyciem muchomora jadowitego. Pozostałe przypadki to zatrucia nieswoiste oraz zatrucia spowodowane spożyciem takich grzybów, jak zasłonaki, strzępiaki, piestrzenica kasztanowata, czy też krowiak podwinięty.W razie wątpliwości czy zebrane grzyby są trujące czy jadalne, warto skorzystać z porad grzyboznawców. Grzyboznawcy udzielają bezpłatnych porad w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Poznaniu, ul. K. Libelta 36 (pokój 113) od poniedziałku do piątku w godzinach 7.30 – 15:00 (aktualna informacja znajduje się na stronie internetowej https://wsse-poznan.pl/).

Opracowane przez: Jessica Zapór –grzyboznawca; Jerzy Rumiński; - grzyboznawca. Oddział Żywności, Żywienia i Przedmiotów Użytku. Wojewódzka Stacja Sanitarno – Epidemiologiczna w Poznaniu


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem