Wydanie nr: 4 (182) LIPIEC 2019
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego

Uniwersytet im.Adama Mickiewicza





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie













JAWI





































Poznań ma nowego biskupa...

24 maja 2019 r. Ojciec Święty Franciszek mianował ks. Szymona Stułkowskiego biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej. Tym samym stolica Wielkopolski pozyskała nowego biskupa, który w pewnym sensie wypełnił miejsce, kiedyś zajmowane przez obecnego arcybiskupa Marka Jędraszewskiego, teraz Metropolitę Krakowskiego. Uroczystość przyjęcia Sakry biskupiej przez nominanta z rąk Arcybiskupa Stanisława Gądeckiego odbyła się w dniu 9 czerwca 2019 r. w katedrze poznańskiej. Kim jest nowy biskup poznański?

Biskup Szymon Stułkowski urodził się 21 lutego 1961 roku w Rokietnicy w archidiecezji poznańskiej. Ochrzczony został 5 marca 1961 r. w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Cerekwicy k/Poznania.

W latach 1980-1986 odbywał formację w Arcybiskupim Seminarium Duchownym i studia na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął 15 maja 1986 r. w katedrze poznańskiej. Ks. Stułkowski był wikariuszem w parafii pw. św. Marcina w Konarzewie (1986-1988) i w parafii pw. Najświętszego Zbawiciela w Poznaniu (1988-1993).

W latach 1994-2000 odbył studia doktoranckie z zakresu teologii pastoralnej na Uniwersytecie Wiedeńskim, rozprawę doktorską napisał pod kierunkiem ks. prof. Paula M. Zulehnera. W tym czasie był też wikariuszem w parafii pw. św. Antoniego w Wiedniu. W latach 2000-2001 był duszpasterzem akademickim w parafii pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Poznaniu.

W archidiecezji poznańskiej ks. Szymon Stułkowski pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza rodzin, pracował w redakcji ogólnopolskiego miesięcznika „Katecheta”, był adiunktem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz kierował referatem duszpasterstwa ogólnego i specjalistycznego w Kurii Metropolitalnej. Jest kanonikiem gremialnym Metropolitalnej Kapituły Katedralnej w Poznaniu.

W latach 2006-2016 ks. Stułkowski był sekretarzem Komisji Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski, gdzie współtworzył program duszpasterski dla Kościoła w Polsce. Był współorganizatorem Krajowego Kongresu Parafialnych Rad Duszpasterskich.

Bp Stułkowski przynależy do Stowarzyszenia Teologów Pastoralnych strefy niemieckojęzycznej, Stowarzyszenia Pastoralistów Europy Środkowowschodniej, Konferencji Dyrektorów Wydziałów Duszpasterskich strefy niemieckojęzycznej i Polskiego Stowarzyszenia Pastoralistów.

Szczególnie bliska jest mu działalność na polu misjologicznym. Od roku 2006 jest opiekunem Akademickiego Koła Misjologicznego im. Dr Wandy Błeńskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Był też diecezjalnym dyrektorem Papieskich Dzieł Misyjnych. Dobrze zna język niemiecki.

W latach 2016-2019 ks. dr Szymon Stułkowski był rektorem Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. Jego credo biskupie to:” Vos autem dixi amicos” (Nazwałem was przyjaciółmi).

Po uroczystości odbyło się spotkanie JE biskupa Stułkowskiego z wiernymi. Liczne gratulacje i życzenia dobrej Posługi dla biskupa. Wśród wiernych, obecnych na ceremonii przyjęcia Sakry biskupiej przez ks dr Szymona Stułkowskiego obecnym był również Wielki Mistrz Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika i Prezydent Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego – dr Marian Król.( Na zdjęciu JE biskup Szymon Stułkowski przyjmuje od dr Mariana Króla gratulacje i dokument gratulacyjny od całego środowiska pozytywistów - organiczników  wielkopolskich reprezentowanych przez  Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego ).  
 


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Nowa Książka Mirosława Matyji...

Wielokulturowa, uboga w bogactwa naturalne, ale bogata, położona w centrum Europy Szwajcaria funkcjonuje w zasadzie niezmiennie od 2 polowy XIX wieku. Dzięki odważnym rozwiązaniom systemowym i instytucjonalnym, opartym na formach demokracji bezpośredniej, korzystnej sytuacji ekonomicznej i specyficznym okolicznościom historycznym, kraj ten, w którym istnieje cała mozaika mniejszości narodowych, językowych i religijnych, radzi sobie skutecznie w sytuacjach konfliktowych, zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych. Wielokulturowa, uboga w bogactwa naturalne, ale bogata, położona w centrum Europy Szwajcaria funkcjonuje w zasadzie niezmiennie od 2 polowy XIX wieku. Dzięki odważnym rozwiązaniom systemowym i instytucjonalnym, opartym na formach demokracji bezpośredniej, korzystnej sytuacji ekonomicznej i specyficznym okolicznościom historycznym, kraj ten, w którym istnieje cała mozaika mniejszości narodowych, językowych i religijnych, radzi sobie skutecznie w sytuacjach konfliktowych, zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych.

W doktrynie wielu państw podkreśla się, że pojęcie demokracji bezpośredniej charakteryzuje system rządów obowiązujący w starożytnych Atenach i innych demokracjach greckich. Dziś natomiast można mówić o demokracji semibezpośredniej, ponieważ nie są równocześnie spełnione dwie przesłanki konieczne do uznania współczesnych instytucji za klasyczny model demokracji bezpośredniej: zaistnienie jedności miejsca i czasu oraz udział całego zbiorowego podmiotu suwerenności we wszystkich etapach procesu podejmowania decyzji od zgłoszenia wniosku aż do zatwierdzenia decyzji. Biorąc jednak pod uwagę ostateczność głosu suwerena przy realizacji decyzji, można uznać, że znaczna większość instrumentów umożliwiających udział obywateli w realizacji władzy w Szwajcarii ma charakter demokracji bezpośredniej.

Demokracja oddolna wywarła istotny wpływ na historię Szwajcarii oraz jej obywateli. Nic tak bowiem nie jednoczy ludzi, jak świadomość podstawowej wartości ich demokratycznych, suwerennych praw i opieka nad wspólnie wypracowanym bogactwem. Na temat sukcesu systemu politycznego Szwajcarii krąży mnóstwo mitów. Jest to rezultat wielu politycznych, ekonomicznych, społecznych i psychologicznych czynników, które w zasadzie idealnie się ze sobą zgrały na przestrzeni historii tego kraju.

Należy jednak stwierdzić, ze wiekowa socjalizacja obywatelska, polityczna wola narodu, dyscyplina i pracowitość, współodpowiedzialność za państwo i siebie, gotowość do kompromisów, korzystna sytuacja geopolityczna oraz mentalność i edukacja sprawiły, ze Szwajcarzy wypracowali unikatowy, sprawnie funkcjonujący system polityczny, nie mający odpowiednika we współczesnym świecie.

Na usta ciśnie się pytanie, dlaczego Szwajcaria, bogaty, położony w centrum Europy kraj, posiadający długą historię współistnienia wielu kultur, wybrała niespotykaną gdzie indziej drogę rozwoju? Celem tej książki jest udzielenie odpowiedzi na to pytanie i uzasadnienie tezy, ze system polityczny Szwajcarii co prawda spowalnia proces decyzyjny w tym państwie, ale go nie paralizuje.

W niniejszej pracy zostały przeanalizowane dwie podstawowe dziedziny życia społecznoekonomicznego Szwajcarski w oparciu o system polityczny tego kraju: wielokulturowość i sektor bankowy. Dziedziny te różnią sie bardzo, jednak w wypadku helweckim maja wspólna charakterystyczna cechę – obydwie wrośnięte są głęboko w szwajcarska tradycje i w system demokracji bezpośredniej oraz obydwie uzależnione są od tego systemu.

Mirosław Matyja
Specyfika i efektywność szwajcarskiego systemu demokracji bezpośredniej
ISBN: 978-83-66220-89-8
Data wydania: 2019
Ilość stron: 298
      


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem